چرا کاشی بعد از نصب با چسب لق می شود؟ بررسی ۷ علت اصلی و راه تشخیص

۷ علت اصلی لق شدن کاشی بعد از نصب با چسب

برای پیدا کردن علت واقعی، باید کل مسیر اتصال از پشت کاشی تا زیرسازی بررسی شود. حتی اگر از چسب مناسب استفاده شده باشد، ضعف یکی از این بخش ها می تواند استحکام نهایی نصب را کاهش دهد.

۱. آماده سازی نامناسب زیرکار قبل از نصب

یکی از رایج ترین دلایل جدا شدن کاشی، آماده نبودن سطحی است که چسب روی آن اجرا شده است.

زیرکار باید استحکام کافی داشته باشد و با محصول انتخابی سازگار باشد. اگر چسب روی لایه ای سست، پوسته شده یا ترک خورده اجرا شود، ممکن است در ابتدا کاشی محکم به نظر برسد، اما بعد از مدتی بخشی از زیرسازی همراه با چسب جدا شود.

برای مثال، فرض کنید سطح یک دیوار سیمانی دارای لایه ای از ملات ضعیف باشد. هنگام نصب، چسب به همان لایه اتصال پیدا می کند؛ اما اگر ملات زیرین استحکام کافی نداشته باشد، اتصال نهایی نیز قابل اعتماد نخواهد بود.

مشکلات احتمالی زیرکار شامل موارد زیر است:

• وجود لایه های سست یا پوسته شده
• ترک های فعال یا حرکت در زیرسازی
• باقی ماندن رنگ، پوشش یا مصالح ناسازگار
• ناهمواری بیش از حد سطح
• اجرای چسب روی زیرکاری که هنوز شرایط لازم برای نصب را ندارد

راه پیشگیری: قبل از نصب، استحکام، تمیزی، تراز بودن و سازگاری زیرکار با چسب بررسی شود. در صورت نیاز، سطح باید با روش و مواد مناسب ترمیم یا آماده سازی شود.

این مسئله هنگام نصب کاشی جدید روی پوشش قدیمی اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا اگر کاشی قبلی به خوبی به زیرکار نچسبیده باشد، نصب لایه جدید مشکل اصلی را برطرف نمی کند.

برای آشنایی با شرایط این نوع اجرا، مقاله آیا می توان روی کاشی قدیمی کاشی جدید چسباند؟ را مطالعه کنید.

۲. وجود گرد و غبار، چربی یا آلودگی روی سطح

چسب کاشی برای ایجاد اتصال مناسب باید بتواند با سطح زیرکار و پشت کاشی تماس کافی برقرار کند.

وجود گرد و غبار، چربی، باقی مانده مواد شوینده، رنگ یا سایر آلودگی ها می تواند این تماس را مختل کند.

برای مثال، هنگام بازسازی آشپزخانه ممکن است سطح دیوار در ظاهر تمیز به نظر برسد، اما آثار چربی یا مواد پاک کننده روی آن باقی مانده باشد. اگر چنین آلودگی هایی پیش از نصب برطرف نشوند، احتمال ضعف چسبندگی افزایش پیدا می کند.

سطوح بسیار جاذب نیز ممکن است به آماده سازی مخصوص نیاز داشته باشند. میزان جذب آب زیرکار باید با روش اجرای چسب سازگار باشد.

راه پیشگیری: سطح باید قبل از نصب از نظر آلودگی، استحکام و میزان جذب بررسی شود. استفاده از پرایمر نیز فقط زمانی انجام شود که برای زیرکار و چسب مورد نظر توصیه شده باشد.

۳. پوشش ناکافی چسب در پشت کاشی

یکی از مهم ترین علت های لق شدن کاشی با چسب، ایجاد نشدن تماس کافی بین لایه چسب و پشت کاشی است.

گاهی نصاب مقدار کمی چسب را فقط در چند نقطه پشت کاشی قرار می دهد. در این حالت قسمت هایی از کاشی بدون تکیه گاه مناسب باقی می مانند و بار وارد شده به صورت یکنواخت منتقل نمی شود.

این مشکل در سرامیک های بزرگ و کف هایی که در معرض رفت و آمد هستند اهمیت بیشتری دارد.

استفاده از ماله شانه ای مناسب، پخش اصولی چسب و قرار دادن صحیح کاشی به افزایش سطح تماس کمک می کند. هنگام نصب نیز باید شیارهای چسب تا حد لازم فشرده شوند تا اتصال مناسبی شکل بگیرد.

برای بعضی ابعاد و شرایط نصب، اجرای لایه ای از چسب در پشت کاشی نیز ممکن است طبق دستورالعمل سیستم توصیه شود.

نکته مهم: ضخامت زیاد چسب همیشه به معنی چسبندگی بهتر نیست. مهم تر از مقدار ظاهری چسب، ایجاد پوشش مناسب و رعایت ضخامت مجاز اعلام شده توسط سازنده است.

میزان پوشش لازم نیز با توجه به نوع پروژه، محل نصب و استاندارد اجرایی متفاوت است.

۴. تمام شدن زمان باز چسب هنگام نصب

گاهی چسب روی زیرکار به درستی پخش می شود، اما فاصله بین شانه کشی چسب و قرار دادن کاشی بیش از حد طولانی است.

در این شرایط ممکن است سطح چسب شروع به تشکیل پوسته کند و توانایی آن برای ایجاد اتصال مناسب کاهش یابد.

به مدت زمانی که پس از پخش چسب روی سطح، امکان نصب موثر کاشی وجود دارد، زمان باز چسب گفته می شود.

زمان باز با زمان کارپذیری چسب داخل ظرف و زمان گیرش نهایی یکسان نیست.

برای مثال، ممکن است چسب آماده شده داخل ظرف هنوز قابل استفاده به نظر برسد، اما لایه ای که مدت زیادی روی دیوار باقی مانده، دیگر شرایط مناسب برای نصب را نداشته باشد.

دمای محیط، جریان هوا، میزان جذب زیرکار و نوع چسب می توانند این زمان را تغییر دهند.

راه پیشگیری: چسب در محدوده ای پخش شود که نصب کاشی ها در زمان باز مجاز انجام گیرد. اگر روی چسب پوسته تشکیل شده باشد، نباید صرفا با خیس کردن سطح تلاش کرد قابلیت اتصال آن را برگرداند؛ باید طبق دستور فنی محصول اقدام شود.

برای درک بهتر تفاوت زمان خشک شدن، گیرش و شرایط محیطی، می توانید مقاله مدت زمان خشک شدن انواع چسب ها را مطالعه کنید.

۵. آماده سازی اشتباه چسب یا استفاده زودهنگام از سطح

نحوه آماده سازی چسب تاثیر مستقیمی بر عملکرد نهایی آن دارد.

برای چسب های پودری، نسبت آب به پودر، روش اختلاط، زمان استراحت مخلوط در صورت نیاز و مدت کارپذیری باید مطابق دستور سازنده رعایت شود.

اضافه کردن آب بیش از مقدار مجاز می تواند خصوصیات مخلوط را تغییر دهد. همچنین استفاده از چسبی که مدت کارپذیری آن تمام شده است، ممکن است کیفیت اتصال را کاهش دهد.

در چسب های خمیری آماده مصرف نیز نباید بدون تایید سازنده آب یا ماده دیگری اضافه کرد.

موضوع مهم دیگر، استفاده از سطح قبل از رسیدن چسب به مقاومت لازم است.

برای مثال، اگر سرامیک کف زودتر از زمان مجاز در معرض رفت و آمد قرار گیرد، احتمال آسیب به اتصال در حال شکل گیری وجود دارد.

زمان مجاز برای بندکشی، تردد و بهره برداری نهایی برای همه محصولات یکسان نیست و باید از دستور فنی همان چسب استخراج شود.

۶. انتخاب چسب نامناسب برای جنس کاشی و محل نصب

همه چسب های کاشی برای تمام سطوح، ابعاد و شرایط محیطی مناسب نیستند.

نوع کاشی، میزان جذب آب، ابعاد قطعه، جنس زیرکار و شرایط محل اجرا در انتخاب چسب نقش دارند.

برای نمونه، سرامیک پرسلانی معمولا جذب آب کمی دارد و باید چسبی انتخاب شود که برای این نوع پوشش و شرایط نصب آن تایید شده باشد.

همچنین ممکن است محصولی برای نصب کاشی دیوار داخلی مناسب باشد، اما برای کف پرتردد، فضای بیرونی یا محیطی که به طور مداوم در معرض آب قرار دارد، انتخاب مناسبی نباشد.

در بازار، چسب های کاشی با فرمولاسیون های گوناگون عرضه می شوند که دو گروه شناخته شده آنها چسب خمیری و چسب پودری هستند.

انتخاب بین این دو گروه نباید فقط بر اساس راحتی مصرف یا قیمت باشد. مشخصات فنی و محدودیت های کاربرد هر محصول اهمیت بیشتری دارند.

اگر درباره تفاوت این محصولات سوال دارید، مقاله تفاوت چسب کاشی خمیری و پودری می تواند به شناخت بهتر آنها کمک کند.

۷. رطوبت، حرکت زیرسازی و تغییرات دما

گاهی کاشی ها در زمان تحویل پروژه کاملا محکم هستند، اما پس از چند ماه نشانه های لقی یا ترک در بندکشی ظاهر می شود.

یکی از علت های احتمالی این وضعیت، حرکت مصالح زیرین است.

مصالح ساختمانی تحت تاثیر تغییرات دما، رطوبت، نشست یا بارگذاری ممکن است دچار تغییر ابعاد یا جابه جایی شوند. اگر سیستم نصب نتواند این حرکت را تحمل کند، تنش به لایه چسب و کاشی منتقل می شود.

در بعضی پروژه ها نیز نبود درزهای حرکتی مناسب باعث افزایش تنش در پوشش کاشی می شود.

نفوذ آب به زیرکار هم ممکن است موجب تخریب برخی لایه ها یا کاهش استحکام اتصال شود. البته وجود رطوبت به تنهایی ثابت نمی کند که چسب دچار خرابی شده است.

راه پیشگیری: منبع رطوبت، وضعیت آب بندی، حرکت احتمالی زیرکار و جزئیات اجرایی باید بررسی شوند. در محیط هایی مانند حمام، استفاده از چسب مناسب به تنهایی جایگزین اجرای سیستم آب بندی صحیح نیست.